HOT NEWS
Ακαδημία Ολυμπιακού Λεχαίου
ΟΠΑΠ Καρυώτης
Elia Promote
Σχολή Τερματοφυλάκων

Facebook

YouTube

Σιουρούνης - Τζάμια - Κρύσταλλα
Γιαννακόπουλος
Θεοχάρης
Cafe Sueno
Ανθοτεχνική
Καπετάνος
Κασκαντάμης Παναγιώτης - Λογιστικά Φοροτεχνικά
Κασκαντάμης Παναγιώτης - Λογιστικά Φοροτεχνικά
Αυρα

Relax

Αφιερώματα

Δείτε τα καλύτερα στιγμιότυπα, από το 1-1 μέσα στην Κόρινθο, όπου οι «ερυθρόλευκοι» προηγήθηκαν με «φωτοβολίδα» του Προτάσοφ στο «Γ» του Γιαννίκου, αλλά στο επόμενο λεπτό, ο Δημήτρης Αδάμου με κεφαλιά έφερε το ματς στα ίσια.

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012 17:57

Οι λάτρεις των θρύλων και των… μαγισσών έχουν το μύθο του «Ιπτάμενου Ολλανδού» σε ιδιαίτερα εξέχουσα θέση μέσα στο δικό τους μοναδικό, όσο και πρωτότυπο… ευαγγέλιο. Αποκαλούν έτσι το πλοίο-φάντασμα, που σύμφωνα με ιστορίες περασμένων αιώνων ακόμη πλανάται στις θάλασσες και στοιχειώνει τους ωκεανούς αφημένο στις κατάρες και τις εγκλωβισμένες ψυχές των ναυτικών. Οι λάτρεις του ποδοσφαίρου πάλι, όταν ακούν για «Ιπτάμενους Ολλανδούς» σε δύο ανθρώπους, πηγαίνει το μυαλό τους, στο Γιόχαν Κρόιφ και φυσικά στον Μάρκο Φαν Μπάστεν.

 

Το σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι γεμάτο από υπέροχες, όσο και μελαγχολικές πολλές φορές ιστορίες. Υπάρχουν ποδοσφαιριστές, που λατρεύτηκαν με την μπάλα στα πόδια, αλλά ήταν σαν να έπρεπε να «πληρώσουν» το ταλέντο τους με την απόλυτη ποδοσφαιρική αδικία. Ένας τραυματισμός μπόρεσε να σταθεί ικανός, για να αφήσει τους ίδιους έξω από τα γήπεδα και όλους τους ποδοσφαιρόφιλους ανά τον πλανήτη απογοητευμένους που δεν μπόρεσαν να τους θαυμάσουν ακόμη περισσότερο. Μάρκο Φαν Μπάστεν… αυτό το όνομα δε σας ήρθε στο μυαλό διαβάζοντας τις παραπάνω γραμμές;

 

oro03 

 

Μόλις επτά ετών ήταν ο Μάρκο Φαν Μπάστεν, όταν άρχισε να μαθαίνει -ή μήπως να διδάσκει;- τα μυστικά της μπάλας. Όπως οι περισσότεροι συνάδελφοί του, ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στη γενέτειρά του, την Ουτρέχτη. Τον Απρίλιο του 1982, σε ηλικία 18 ετών, έκανε το πρώτο μεγάλο βήμα, όταν μετακόμισε στο Άμστερνταμ για λογαριασμό της ομάδας νέων του Άγιαξ. Την αμέσως επόμενη σεζόν προωθείται στην πρώτη ομάδα. Δε θα μπορούσε άλλωστε να γίνει αλλιώς, μιας και από πολύ νωρίς και έστω κι αν είχαν περάσει μόλις μερικοί μήνες από την άφιξή του στην ολλανδική πρωτεύουσα, οι άνθρωποι του Αίαντα είχαν καταλάβει πολύ καλά από τότε ακόμη τι μπορούσε να κάνει με την μπάλα ο πιτσιρικάς τότε Μάρκο. Έτσι λοιπόν, πήρε την ευκαιρία του από πολύ νωρίς και φυσικά την… άρπαξε από τα μαλλιά! Για να δούμε λοιπόν τι έκανε με τη φανέλα του Άγιαξ ο Φαν Μπάστεν…

 

Όχι και λίγα πράγματα. Στο ντεμπούτο του στις 3 Απριλίου 1982 κόντρα στη Ναϊμέγκεν ο Φαν Μπάστεν σκόραρε! Και μάλιστα σκόραρε μπαίνοντας ως αλλαγή στη θέση του Γιόχαν Κρόιφ! Αγωνίστηκε στον Αίαντα από το 1982 ως το 1987. Από τη σεζόν 1983-84 ως και τη σεζόν 1984-87 ο Φαν Μπάστεν ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας με 117 γκολ σε 112 αγώνες! Μάλιστα τη χρονιά 1985-86, πετυχαίνοντας 37 γκολ σε 26 παιχνίδια, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ όλης της Ευρώπης, κερδίζοντας και το χρυσό παπούτσι. Την τελευταία του χρονιά στον Άγιαξ, το 1987, συνέβαλε τα μέγιστα στην κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων από τους Ολλανδούς, σκοράροντας το νικητήριο τέρμα στον τελικό του θεσμού κόντρα στη Λοκομοτίβ Λειψίας. 

 

Ήταν και ο τελευταίος του τίτλος με τον Άγιαξ, μιας και την επόμενη σεζόν βγαίνει για πρώτη φορά εκτός συνόρων, προκειμένου να βρεθεί στη Μίλαν του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, έχοντας παρέα τους συμπατριώτες του Ρούουντ Γκούλιτ και Φρανκ Ράικαρντ. Η πρώτη του χρονιά στο Μιλάνο σημαδεύτηκε από την κατάκτηση του Καμπιονάτο από τους «ροσονέρι» μετά από οκτώ ολόκληρα χρόνια. Για τον ίδιο, όμως, η πρώτη χρονιά στην Ιταλία δεν μπορεί να θεωρηθεί ιδανική. Η ατυχία είχε αρχίσει να δείχνει ήδη τα… δόντια της στον Ολλανδό, μιας και ένας τραυματισμός στον αστράγαλο του επέτρεψε να συμπληρώσει μόλις 11 συμμετοχές. Ευτυχώς, ωστόσο, για την Εθνική ομάδα της Ολλανδίας, ο Μάρκο Φαν Μπάστεν επέστρεψε… δριμύτερος το καλοκαίρι του 1988 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Δυτικής Γερμανίας. Αποτέλεσμα; Η Ολλανδία κατακτά το τρόπαιο. Με πέντε γκολ στο ενεργητικό του για εκείνη τη διοργάνωση, εκ των οποίων τα τρία ενάντια στην Αγγλία, το ένα στον ημιτελικό ενάντια στη διοργανώτρια και το πέμπτο στον τελικό κόντρα στη Σοβιετική Ένωση (σ.σ. ένα από τα πιο όμορφα και δύσκολα γκολ στην ιστορία του ποδοσφαίρου) δε θα μπορούσε να μη βραβευτεί ως ο πολυτιμότερος παίκτης του τουρνουά. 

 

 

Η σεζόν που ακολούθησε, 1988-89, ήταν από τις καλύτερες της καριέρας του. Με περίσσεια… φόρα από το Ευρωπαϊκό του καλοκαιριού, ο «ιπτάμενος Ολλανδός» όχι μόνο πετυχαίνει 19 γκολ για λογαριασμό των «ροσονέρι», αλλά στέφεται και πρωταθλητής Ευρώπης, σκοράροντας δύο γκολ στον τελικό της διοργάνωσης εναντίον  της Στεάουα Βουκουρεστίου. Την επόμενη χρονιά η Μίλαν δεν κατακτά το καμπιονάτο, μολονότι ο ίδιος ήταν αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα, φτάνει όμως για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στην κορυφή της Ευρώπης. Το Μουντιάλ του 1990 δεν κυλά όπως θα ήθελαν οι πρωταθλητές Ευρώπης Ολλανδοί, καθώς αποκλείονται νωρίς-νωρίς στη διοργάνωση από τη Δυτική Γερμανία, που πήρε τη ρεβάνς για τον αποκλεισμό της από τον… εντός έδρας ημιτελικό του Euro του 1988. 

 

F2-Marco

 

Όταν ο Φαν Μπάστεν «έδιωξε» τον Σάκι

Η ερχόμενη σεζόν στο Μιλάνο δεν ξεκινά ιδανικά για τον Φαν Μπάστεν. Οι τεταμένες σχέσεις μεταξύ του Ολλανδού και του τότε προπονητή της ομάδας, Αρίγκο Σάκι, αποβαίνει μοιραία για τη Μίλαν. Οι «ροσονέρι» χάνουν το πρωτάθλημα, ο Μπερλουσκόνι απολύει τον Σάκι και χρίζει διάδοχό του τον Φάμπιο Καπέλο. Κα...ι πολύ καλά έκανε όπως αποδείχθηκε! Η Μίλαν κατακτά αήττητη το πρωτάθλημα του 1992, ενώ ο Φαν Μπαστεν πετυχαίνει για ακόμη μία χρονιά τα περισσότερα τέρματα στο Καμπιονάτο, 25 στο σύνολο. Στον ημιτελικό του Euro 1992 η «Οράνιε» έφτασαν πολύ κοντά στο να υπερασπιστούν τον τίτλο τους από τη διοργάνωση του 1988, αποκλείστηκαν όμως στον ημιτελικό από τη μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης και μεγάλη έκπληξη του θεσμού, Εθνική ομάδα της Δανίας. Μάλιστα, ο αποκλεισμός για τις «τουλίπες» ήρθε στα πένάλτι, με τον ξανθό γίγαντα, Πέτερ Σμάιχελ να αποκρούει το πέναλτι του «ιπτάμενου Ολλανδού». 

 

Το πρόωρο αντίο…

Τη χρονιά που ακολουθεί το Ευρωπαϊκό Κύπελλο η Μίλαν ξεκινά ιδανικά το πρωτάθλημα στην Ιταλία συνεχίζοντας το αήττητο σερί της, μιας και παρέμεινε τελικά αήττητη για 58 αγώνες. Ο ποδοσφαιριστής της χρονιάς για όλη την Ευρώπη, Μάρκο Φαν Μπάστεν, ξεκινά ιδανικά χωρίς όμως να γνωρίζει τι του επεφύλασσε το άμεσο μέλλον. Ο τραυματισμός του στον αστράγαλο από την πρώτη του χρονιά στο Μιλάνο υποτροπιάζει. Ο Ολλανδός πρέπει να υποβληθεί σε μία σειρά από επεμβάσεις, που δε θα του επιτρέψουν να επιστρέψει στα γήπεδα παρά μόνο προς το τέλος του πρωταθλήματος. Η Μίλαν πάντως ακόμη και χωρίς τον Φαν Μπάστεν στο μεγαλύτερο διάστημα του Πρωταθλήματος φτάνει μέχρι και τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, όπου χάνει το τρόπαιο από τη Μαρσέιγ. Εκείνον τον τελικό ο «ιπτάμενος Ολλανδός», ένας από τους πιο αποτελεσματικούς επιθετικούς της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής ιστορίας, έχει ένα λόγο παραπάνω να τον θυμάται από οποιονδήποτε άλλον. Ήταν ο τελευταίος αγώνας της καριέρας του. Μιας καριέρας που κράτησε ουσιαστικά κάτι περισσότερο από μία δεκαετία. Ουσιαστικά, τα επόμενα δύο χρόνια, ο Φαν Μπάστεν κάνεις προσπάθειες για να επανέλθει στους αγωνιστικούς χώρους. Προσπάθειες, που όμως αποβαίνουν άκαρπες. Τελικά, το 1995 ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές, που είδε ποτέ ο πλανήτης και ο δέκατος καλύτερος του αιώνα, που πέρασε, σύμφωνα με ψηφοφορία της Διεθνούς Υπηρεσίας Ιστορίας και Στατιστικής Ποδοσφαίρου (IFFHS), πρέπει να πει από πολύ νωρίς το οριστικό «αντίο».

 

Ο κόουτς Μάρκο Φαν Μπάστεν

Όταν ο «Ιπτάμενος Ολλανδός» εγκατέλειψε την ενεργό δράση, το 1995, είχε δηλώσει ότι δεν πρόκειται να ασχοληθεί με την προπονητική. Λίγα αργότερα όμως άλλαξε γνώμη και… ξεκίνησε τα μαθήματα! Τη σεζόν 2003-04 αναλαμβάνει τη δεύτερη ομάδα του Άγιαξ, αλλά το μεγάλο βήμα γίνεται στις 29 Ιουλίου του 2004, όταν και γίνεται ο πρώτος προπονητής της Εθνικής ομάδας των Ολλανδών. 

 

Εξαρχής ο Φαν Μπάστεν θέτει νέα δεδομένα στους «Οράνιε» και κάνει την… έκπληξη. Αφήνει εκτός Εθνικής παίκτες, όπως ο Ζέεντορφ, ο Κλάιφερτ, ο Ντάβιντς και ο ΜακΚάι, ενώ δείχνει να μην υπολογίζει ούτε τον Φαν Μπόμελ, ξεκαθαρίζοντας ότι οι εν λόγω ποδοσφαιριστές ανήκουν περισσότερο στο… παρελθόν. Άλλη μία πρωτοπορία επί θητείας του Φαν Μπάστεν στους «Οράνιε» ήταν το γεγονός ότι η «ραχοκοκαλιά» της Εθνικής ομάδας για πρώτη φορά δεν αποτελείται από παίκτες των «τριών μεγάλων» του ολλανδικού πρωταθλήματος, δηλαδή του Άγιαξ, της Αϊντχόφεν και της Φέγενορντ με τη λιγότερο δημοφιλή Άλκμαρ να παίρνει τα σκήπτρα.

 

 

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος με τον οποίο ο Φαν Μπάστεν, ως τεχνικός της Εθνικής Ολλανδίας, χειρίστηκε έναν από τους καλύτερους επιθετικούς και μεγαλύτερους σκόρερ του ολλανδικού αλλά και του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία ονόματι… Ρουντ Φαν Νιστελρόι. Η Εθνική Ολλανδίας με τον Φαν Μπάστεν στο τιμόνι της περνά αήττητη στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006. Συνεχίζει στο Μουντιάλ και μετά τη φάση των ομίλων, αποκλείεται όμως από την Πορτογαλία στη φάση των "16". Σ’ εκείνο το παιχνίδι ο Φαν Μπάστεν αφήνει τον Φαν Νιστελρόι εκτός για να δώσει τη θέση του στο Ντιρκ Κούιτ, ο οποίος ούτε Φαν Νιστελρόι είναι, ούτε και προσπάθησε να τον μιμηθεί! Ο τελευταίος δεν τα κατάφερε σε κανένα παιχνίδι του τουρνουά, ούτε φυσικά και στο πολύ κρίσιμο παιχνίδι με την Πορτογαλία, ο αποκλεισμός από την οποία προκάλεσε έντονη δυσαρέσκεια στις τάξεις των Ολλανδών και φυσικά δυσαρέσκεια προς το πρόσωπο του ίδιου του Φαν Μπάστεν για την επιλογή του να αφήσει έξω τον Φαν Νίστελορόι. Αργότερα, ο τότε άσος της Ρεάλ Μαδρίτης, είχε δηλώσει ότι δεν πρόκειται να ξαναπαίξει με την πορτοκαλί φανέλα, όσο ομοσπονδιακός προπονητής παρέμενε ο Φαν Μπάστεν. Ωστόσο, το Μάιο του 2007, ο «Ιπτάμενος Ολλανδός» έδωσε τέλος με δηλώσεις του στη διαμάχη που είχε ανοίξει με τον Φαν Νιστελρόι. 

 

Παρά την επιθυμία της ολλανδικής ομοσπονδίας να επεκτείνει το συμβόλαιο του Φαν Μπάστεν μέχρι και την τελική φάση του Μουντιάλ του 2010, αυτό δεν έγινε ποτέ. Ο τελευταίος αγώνας του Φαν Μπάστεν στον πάγκο των «Οράνιε» ήταν στις 21 Ιουνίου του 2008, όταν η ομάδα του αποκλείστηκε με 3-1 από τους Ρώσους του Γκους Χίντινγκ στην προημιτελική φάση του Euro 2008. Από τις 22 Φεβρουαρίου άλλωστε, ο «Ιπτάμενος Ολλανδός» είχε υπογράψει τετραετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Άγιαξ. Έκατσε στον πάγκο του Αίαντα την 1η Ιουλίου του 2008. Παραιτήθηκε μόλις τον Μάιο του 2009, αφού δεν κατάφερε να οδηγήσει τον Άγιαξ στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. 

 

Από τότε το όνομα του Ολλανδού έχει ακουστεί πολλές φορές για αρκετές ευρωπαϊκές ομάδες. Πέρσι απασχόλησε τους Πορτογάλους και συγκεκριμένα τη Σπόρτινγκ, μιας και αποτελούσε επιλογή του υποψήφιου προέδρου της ομάδας, Μπρούνο Ντε Καρβάλιο. Ο Ντε Καρβάλιο όμως έχασε τις εκλογές από τον Λόπες κι έτσι ο Φαν Μπάστεν έμεινε εκτός πλάνων. Αυτό που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι ότι ο «Ιπτάμενος Ολλανδός» πολύ δύσκολα θα μπορούσε να αναλάβει ποτέ την τεχνική ηγεσία της Ίντερ. Το λέμε αυτό, γιατί, όταν το έκανε ο Λεονάρντο, ο Φαν Μπάστεν δε δίστασε να τον χαρακτηρίσει… προδότη, καθώς, όπως είπε, δεν είναι σωστό να πηγαίνεις από τη μία οικογένεια στην άλλη… 

 

 

Επόμενος παίκτης, για τον οποίο αποφασίσαμε να κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα, είναι Έλληνας και ένα από τα καλύτερα 10αρια που έβγαλε το ποδόσφαιρό μας.

Ένας από τους καλύτερους Έλληνες ποδοσφαιριστές γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1965 στην Λάρισα. Ο λόγος για τον Βασίλη Καραπιάλη, έναν ποδοσφαιριστή που … μιλούσε απλά στην μπάλα!!!

Μπορεί να αγωνίστηκε μόνο σε δυο ομάδες ωστόσο ήταν ένας πραγματικός ηγέτης μέσα στο γήπεδο.....

Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή!

 

Από πολύ μικρός ο Καραπιάλης ξεχώριζε για το ταλέντο του στο ποδόσφαιρο. Όπως και οι υπόλοιποι μεγάλοι άσοι, έτσι και ο Καραπιάλης ξεκίνησε από τις αλάνες, με στόχο κάποια μέρα να γίνει μεγάλος ποδοσφαιριστής. Τα σχολικά μαθήματα τον άφηναν αδιάφορο. Σε ηλικία 14 ετών λοιπόν, το 1979, μεταγράφεται στα τμήματα υποδομής του Τοξότη έπειτα από παρέμβαση του καθηγητή του φυσικής αγωγής στο γυμνάσιο Χουλιαρόπουλου, που ήταν και προπονητής στη συγκεκριμένη ομάδα, παρά το έντονο ενδιαφέρον της ομάδας της γειτονιάς του, των Αμπελοκήπων.

Μαζί του στον Τοξότη ξεκίνησε και ο Γιώργος Αγορογιάννης, μετέπειτα συμπαίκτης του στην ΑΕΛ και επίσης ένας από τους μεγάλους Λαρισαίους ποδοσφαιριστές. Το ταλέντο του Καραπιάλη, όμως, γρήγορα φάνηκε και το 1980 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του Τοξότη. Στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα του νομού όπου αγωνιζόταν ο Τοξότης ο Καραπιάλης φανέρωσε το πλούσιο ταλέντο του και προσέλκυσε το ενδιαφέρον πολλών ομάδων της Α΄ Εθνικής.

 

Το 1984 ο ΟΦΗ έδινε 2,1 εκατομμύρια δραχμές στη διοίκηση του Τοξότη, το ραντεβού για την υπογραφή του συμβολαίου συμφωνήθηκε να γίνει στην Αθήνα, αλλά ο Καραπιάλης δεν πήγε, επειδή δεν ήθελε να φύγει από τη Λάρισα. Μεγάλο του όνειρο εξάλλου ήταν να μεταγραφεί στη «βασίλισσα του κάμπου», την αγαπημένη του ΑΕΛ. Τη σεζόν 1984-1985, αν και αγωνιζόταν στα χαφ, ο Καραπιάλης πετυχαίνει 30 γκολ και φυσικά δεν περνά απαρατήρητος από την ΑΕΛ. Η ώρα της μεταγραφής έχει φτάσει.

 

 

 

Μεταγραφή στην ΑΕΛ

Το 1985 λοιπόν ο Καραπιάλης μεταγράφηκε στην ΑΕΛ που πρόσφατα είχε κατακτήσει το κύπελλο Ελλάδος, αλλά χρειάστηκε να γίνει ολόκληρο «σήριαλ» για να υπογράψει στη «βυσσινί θύελλα». Η μεγάλη ομάδα της Λάρισας είχε προτεραιότητα στην απόκτηση ποδοσφαιριστών από την ευρύτερη περιοχή και το κόστος μεταγραφής ήταν ίδιο για όλες τις θεσσαλικές ομάδες, 750000 δραχμές. Έτσι, φτιάχτηκε αυτή η μεγάλη ομάδα με παίκτες αποκλειστικά από την περιοχή της Λάρισας. Στον Τοξότη, όμως, τα θεωρούσαν πολύ λίγα χρήματα για ένα τόσο μεγάλο ταλέντο.

 

karapialiscontraael 

 

Τελικά και έπειτα από τις πιέσεις των φιλάθλων η διοίκηση της ΑΕΛ πείστηκε να δώσει ένα εκατομμύριο δραχμές στον Τοξότη. Ο Καραπιάλης δεν πήρε τίποτα, αλλά, όπως δήλωσε, δεν υπήρχε τότε μεγαλύτερο δώρο για εκείνον από τη μεταγραφή του στην ΑΕΛ, διότι μόνο που ανήκε σε αυτή τη μεγάλη ομάδα αρκούσε. Έτσι, λοιπόν, ξεκίνησε η καριέρα του στην "βυσσινί θύελλα" και αμέσως έγινε το αγαπημένο παιδί των Λαρισαίων φιλάθλων. Μέχρι και προσωπικός σύνδεσμος οπαδών του έγινε που πήγαινε σε συγκεκριμένο μέρος του σταδίου Αλκαζάρ (έδρα της ΑΕΛ) και χάζευε τις μαγικές του ενέργειες με το πανό «Καραπιάλη You are magic». Τις δύο πρώτες χρονιές ο Καραπιάλης έπαιξε στα μισά περίπου παιχνίδια.

 

Το 1987, όμως, ο Χρήστος Ανδρεούδης μεταγράφεται στον Ηρακλή και έτσι απελευθερώνεται μία θέση στο χώρο του κέντρου. Ο Καραπιάλης γίνεται πλέον βασικός και εκείνη τη χρονιά έπαιξε σε όλα τα ματς. Ήταν η χρονιά που η ΑΕΛ έσπασε το κατεστημένο και έγινε η πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα επαρχιακή ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος. Ο Καραπιάλης μάλιστα ψηφίστηκε ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής εκείνης της σεζόν και το γκολ που πέτυχε με τον Πανσερραϊκό ακόμα θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα που έχουν επιτευχθεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι επόμενες χρονιές, όμως, δεν ήταν το ίδιο, καθώς αποχώρησε ο όμιλος Βιοκαρπέτ, που κατείχε τις μετοχές της ομάδας, ενώ και πολλοί μεγάλοι παίκτες σταδιακά είτε εγκατέλειπαν την ενεργό δράση είτε μεταγράφονταν σε ομάδες της Αττικής και της Θεσσαλονίκης. Για τον Καραπιάλη που φυσικά ήταν το μεγάλο αστέρι της ομάδας ενδιαφέρθηκαν όλες οι υπόλοιπες μεγάλες ομάδες, εκείνος, όμως, ήθελε να παίξει στον Ολυμπιακό.(Συνολικά 145 συμμετοχές και 29 γκολ)

Και τελικά το 1991 τα κατάφερε. Άφησε πίσω του την αγαπημένη του ΑΕΛ και τις τόσο μεγάλες στιγμές που έζησε εκεί και κατηφόρισε στον Πειραιά.

 

Το κεφάλαιο Ολυμπιακός

 

Το καλοκαίρι του 1991 λοιπόν ο Καραπιάλης μεταγράφεται στους «ερυθρόλευκους» και οι οπαδοί του επιφυλλάσουν εντυπωσιακή υποδοχή στις εγκαταστάσεις του Ρέντη. Κάνει μάλιστα ντεμπούτο σε ντέρμπι πρωταθλήματος με την ΑΕΚ, την οποία οι "ερυθρόλευκοι" νικούν με 4-2 χάρη σε χατ-τρικ του Όλεγκ Προτάσοφ. Αμέσως ο Καραπιάλης γίνεται ο ηγέτης της ομάδας με «όπλα» του την εκρηκτικότητα, τη σπιρτάδα, το χαμηλό κέντρο βάρους, την πολύ υψηλή τεχνική, αλλά και την εμπειρία. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού τον λατρεύουν.

 

3f670763861139bf2201e7bc224257d4 XL 

 

Οι τίτλοι αργούν να έρθουν, αλλά έρχονται μαζεμένοι στη συνέχεια. Μόλις ένα κύπελλο στα πρώτα πέντε του χρόνια στο «λιμάνι», αλλά τέσσερα πρωταθλήματα, ένα κύπελλο και ένα Σούπερ Καπ στα επόμενα τέσσερα χρόνια του.

Τον Μάιο του 2000 ο Καραπιάλης ανακοινώνει την αποχώρησή του από την ενεργό δράση. Το τέλος ενός ακόμα μεγάλου ποδοσφαιριστή, που σε ψηφοφορία αναδείχτηκε τρίτος καλύτερος ποδοσφαιριστής του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου (από το 1979) πίσω από τον Βασίλη Χατζηπαναγή και τον Δημήτρη Σαραβάκο, ενώ θεωρείται μαζί με τον Γιώργο Δεληκάρη ως τα κορυφαία «δεκάρια», τα καλύτερα επιτελικά χαφ, στην ιστορία του Ολυμπιακού.

 

 

Ένα δεκάρι με τα όλα του!!!(229 εμφανίσεις και 61 γκολ δεν είναι και λίγα)

 

images 

 

Μπορεί να ήταν τεράστιο ταλέντο ο Καραπιάλης ωστόσο έπαιξε πολύ λίγες φορές στην εθνική, μόλις 21 πετυχαίνοντας και 2 γκολ με τη Μάλτα σε επίσημο παιχνίδι και με την Κύπρο σε φιλικό. Ντεμπούτο έκανε όταν ακόμα έπαιζε στην ΑΕΛ, το 1988, αλλά αποχώρησε το 1993 οικειοθελώς. Η απόφαση του ομοσπονδιακού προπονητή Αλκέτα Παναγούλια να τον αφήσει εκτός αποστολής για το Μουντιάλ του 1994 τον πίκρανε πολύ και δεν ξαναθέλησε να παίξει στη συνέχεια στην εθνική. Η εθνική τελικά στο Μουντιάλ καταποντίστηκε με τρεις ήττες σε ισάριθμα παιχνίδια και τέρματα 0-10.

 

 Συνεχίζουμε να προσθέτουμε καινούρια πράγματα στο site μας και είπαμε αυτή τη φορά, να ξεκινήσουμε και αφιερώματα, σε ανθρώπους που έγραψαν τη δική τους ιστορία, στον αθλητισμό γενικότερα και όχι μόνο στο ποδόσφαιρο.

Είπαμε να ξεκινήσουμε με τον… μικρό Βούδα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, που δεν είναι άλλος, από τον μεγάλο, Ρομπέρτο Μπάτζιο.

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012 02:33

Πολλοί θα περίμεναν ότι μετά τον χαμό του πολύ καλού του φίλου, Γιώργου Μπεξή, ο Βασίλης Παπουτσής δεν θα ήταν και στην καλύτερή του κατάσταση, για να αγωνιστεί στο ματς με την Θύελλα Πετρίου. Και όμως ο 22χρονος μέσος, ειδικά στο α’ μέρος ήταν ασταμάτητος και «τρέλανε» κόσμο με τις ενέργειές του.

Φυσικά τα πάντα, αφιερωμένα στον φίλο του.

Άλλωστε αγωνίστηκε και με τη φανέλα του, το νούμερο 17. Απολαύστε τον…

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012 23:53